Türk Kara Kuvvetleri 2235 Yaşında

Türk Kara Kuvvetleri'nin 2235. kuruluş yılı kutlu olsun.

Türk Kara Ordusu'nun kuruluş tarihi uzun yıllar boyunca Yeniçeri Ocağı'nın teşkil edildiği 1363 yılı olarak kabul edilmişse de, bu yaklaşım başta H. Nihâl Atsız tarafından eleştirilmiştir. Atsız, Türk askerî teşkilâtının kökeninin Osmanlı Devleti ile sınırlandırılamayacağını, ilk teşkilâtlı Türk ordusunun M.Ö. 209 yılında Mete Han tarafından kurulduğunu ve sonraki bütün Türk ordularının bu askerî geleneğin devamı olduğunu savunmuştur. Aynı görüş daha sonra Yılmaz Öztuna tarafından da hem kaleme aldığı makalelerde savunulmuş, hem de tarihî delilleriyle birlikte Genelkurmay Başkanlığı'na sunulmuştur. Nihayet yapılan tarihî araştırmalar sonucunda Türk Silahlı Kuvvetleri, Kara Kuvvetleri'nin kuruluş yılını M.Ö. 209 olarak kabul etmiştir. Bu değişiklik, Türk askerî tarihinin başlangıcını Osmanlı dönemiyle değil, Asya Hun Devleti'ne kadar uzanan tarihî süreklilik anlayışıyla ele alan yaklaşımın resmî düzeyde benimsendiğini göstermektedir.

Genelkurmay Genel Sekreterliği Basın-Yayın ve Halkla İlişkiler Şubesi'nin; Milliyet Gazetesi'nin 10 Temmuz 1974 tarihli sayısında s. 6'da yayınlanan açıklaması şu şekildedir:

"Yapılan tarihî araştırmalar sonucunda, Türk Kara Kuvvetlerinin 28 Haziran 1363 olarak kabul edilen kuruluş gününün değiştirilmesi uygun görülmüştür.

"Tarihte bilinen ilk Türk devletinin Büyük Hun İmparatorluğu olduğu ve bu imparatorluğun ordu teşkilatının, M.Ö. 209 yılında tahta çıkan Mete Han tarafından en üstün düzeye çıkarıldığı gerçeği göz önüne alınarak, M.Ö. 209 yılı Türk Kara Kuvvetlerinin kuruluş yılı; Türk harp tarihinin ünlü zaferlerinin kazanıldığı 26 Ağustos günü de kuruluş günü olarak kabul edilmiştir."

Bununla birlikte, günümüzdeki kutlamalar, söz konusu tarihî değişikliğe rağmen, önceki uygulamada olduğu gibi 28 Haziran tarihinde icra edilmektedir.

Türk Kara Kuvvetleri'nin tarihî sürekliliğine ilişkin bu anlayışın benimsenmesi yolunda fikirleri ve çalışmalarıyla önemli katkıda bulunan Hüseyin Nihâl Atsız'ı ve Yılmaz Öztuna'yı bu vesileyle saygı ve rahmetle anıyorum. Mekânları cennet olsun.

Bu blogdaki popüler yayınlar

1937 Senesinden Absürt Bir Propaganda Haberi ve Düşündürdükleri

Resim
19 Eylül 1937 tarihli Anadolu gazetesinde "Bugünkü Fransız Ordusu Yenilmez Bir Kuvvettir" (s. 3) başlığıyla neşredilen haber, II. Cihan Harbi tarihi hakkında bilgi sahibi olanların gülerek okuyacakları bir haberdir. Lakin o dönem böyle yanlış kanaatler basında yaygındı. Hiçbir devlet yenilmez değildir. Bugün de şu veya bu devletin askerî kudretini abartan her haberde, 1937 yılının bu hatalı görüşe dayanan haberini hatırlamak gerekir.  Şunu da belirtmek gerekir ki Gazi Mustafa Kemal Atatürk Fransa'nın gücünü abartan bu tür görüşlerden uzaktı ve gerekirse o tarihte Fransız mandası altındaki Hatay'ın kurtuluşu için savaşı dahi göze alacağını belirterek diplomatik baskı uyguluyordu. Oysa Atatürk'ün ebediyete irtihali akabinde, İkinci Cumhurbaşkanı İsmet İnönü döneminde, "Türko-Britanik Deklerasyonu" imzalanmıştır. Akdeniz'e bir tecavüz vukuunda Türkiye, İngiltere'ye destek olmak üzere askerî taahhüt altına girmiştir. 19 Ekim 1939'da Türkiye, İngi...
Devamı

İşyerinde Sessiz Şiddet: Mobbing Nasıl İspat Edilebilir?

Resim
Mobbing çoğu zaman bağırarak, açık hakaretle ya da fiziksel temasla ortaya çıkmaz; aksine sessiz, sistemli ve yıpratıcıdır. Bu yüzden mağdurlar çoğu zaman yaşadıklarının “adı konulabilir” bir hukuki ihlal olduğunun farkına geç varır. Oysa işyerinde belirli bir çalışanın sürekli hedef alınması, görmezden gelinmesi, itibarsızlaştırılması ya da mesleki yetkinliğinin kasıtlı biçimde aşındırılması, görünmez bir şiddet biçimi olarak mobbingin temelini oluşturur. Mobbing, bir olay değil; zaman içinde örülen bir baskı örüntüsüdür. Bu baskının ayırt edici özelliği süreklilik ve sistematikliktir. Tek seferlik sert bir uyarı, geçici bir gerginlik ya da işin gereği yapılan bir görev değişikliği mobbing sayılmaz. Ancak aynı kişinin aylar boyunca küçük düşürülmesi, yetkisizleştirilmesi, anlamsız işlere yönlendirilmesi ya da sosyal olarak izole edilmesi artık tesadüfle açıklanamaz. Burada önemli olan, davranışların ortak bir amaca hizmet edip etmediğidir: çalışanın yıldırılması, pasifize edilmesi vey...
Devamı