ANACHRONISM SERGİSİ ÜZERİNE

Anachronism sergisi üzerine bazı gözlem ve notlarım:

Aslıhan Kaman’ın Anachronism sergisindeki resimleri, yüzü olmayan figürler aracılığıyla bireysel kimliği geri plana itip aile, çocukluk ve toplumsal hafıza gibi ortak tecrübeleri öne çıkaran anlatı merkezli bir figüratif dil kurmaktadır. Eserlerin bölümlenmiş ve sinematografik kompozisyonları hayatın ardışık kesitlerini aynı yüzeyde birleştirirken, bastırılmış toprak tonları ve sıcak renk paleti nostaljik ama mesafeli bir duygu uyandırmaktadır. Eserler bu yönüyle, onu izleyen bireyi durup düşünmeye davet eden, çağdaş figüratif resim içinde tutarlı ve olgun bir konumlanışı haizdir.

Emre Altuntop’un sergideki resimleri ise altın zemin üzerinden zaman, hafıza ve kutsallık duygusunu çağıran; figürü ise net bir anlatıdan ziyade varoluşsal bir hâl olarak ele alan tutarlı bir plastik dile işaret eder. Parçalanmış ya da silikleşmiş figürler, gündelik nesnelerle birlikte kişisel ve kolektif belleği aynı yüzeyde buluştururken, ekspresif fırça darbeleri ve katmanlı doku kullanımı bilinç, kimlik ve iç gerilim temalarını güçlendirmektedir. Sanatçı, figüratif ile soyut arasında kurduğu bu gerilim sayesinde resmi inceleyen bireyi anlatıyı tamamlamaya davet eden, psikolojik ve simgesel derinliği yüksek, olgun bir çağdaş resim anlayışı ortaya koymaktadır.

Neden anakronizm?

Anakronizm başlığı seçilmesi sebebinin, Kaman ile Altuntop’un resimlerinde farklı zamanlara ait estetik ve simgesel dillerin bilinçli biçimde iç içe geçirilmesine karşılık geldiği görüş ve kanaatindeyim. Her iki sanatçının da figürü, zamandan kopmuş bir varoluş hâli olarak ele aldığını söyleyebiliriz. Ortak noktaları bu zamansızlık duygusu ve figürün içsel bir duruma indirgenmesidir; farkları ise üsluptadır: Kaman’da daha dingin, arkaik ve şiirsel bir sadelik hâkimken, Altuntop’ta altın zemin, ekspresif jestler ve katmanlı yapı ile daha çatışmalı ve yoğun bir anakronik gerilim kurulmaktadır.

Her iki sanatçının eserlerinden anakronizm temasına göre yapılan seçki, kendi içinde bir bütünlük taşımaktadır.